บทที่ 30 คำที่ข้าเคยพูด

เจียงหว่านอี๋รู้เรื่องที่เกิดขึ้นในสำนักศึกษาฝ่ายชายเร็วกว่าที่เซี่ยจิ่งเหิงคาดเอาไว้

หลังเลิกเรียนช่วงบ่าย นางเพิ่งเดินออกจากเรือนเรียนพร้อมฉู่เยว่หลิง ก็เห็นโจวหย่งหมิงยืนรออยู่ใต้ต้นไม้ไม่ไกล เด็กหนุ่มเห็นนางแล้วรีบเดินเข้ามา

“หว่านอี๋”

“มีอะไร”

โจวหย่งหมิงหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกจากแขนเสื้อ...